Dorinde, 9 mei 2012
Noorwegen , Hardangervidda 8°

Noorwegen, Denemarken, Zweden rondreis

Noorwegen, Denemarken, Zweden 2012 27 april – 5 mei

Vrijdag 27 april 2012
Mijn reis begint in de trein op weg naar de opstap plaats Apeldoorn. In de trein wordt ik al twee keer in het Engels aangesproken, erg grappig dat dankzij mijn backpack tas ik eruit zie als een buitenlander (ongelofelijk hé. De groep is compleet in Apeldoorn en alle bagage laden we in onze oranje aanhangwagen in. De groep bestaat uit 5 vrouwen en 4 mannen: Willem (reisleider), Wim, Peter, Ronald, Janin, Jeanet, Jolize, Rianne en Dorinde. In onze mooie 9-persoons, witte roestbak vervolgen wij onze reis naar Noorwegen. Rond half 9 in de avond stoppen wij bij een tankstation in Duitsland om broodjes te eten, hier leren wij elkaar allemaal wat beter kennen en biecht ik op dat ik de enigste niet-gelovige in de groep ben. Wij rijden door tot we in Denemarken aankomen en een bijna aanrijding bereidt ons voor op een spannende Avanta-reis. Rond een uurtje of 1-2 stoppen wij langs de weg om onze tenten op te gaan zetten ergens in een grasveld, na 1 tent op te hebben gezet komt er een auto naar ons toe en krijgen wij te horen dat wij in een actief crimineel gebied onze tenten hebben opgezet (hoezo spannend). Alles breken wij weer af en de spullen laden we opnieuw in. We rijden en zoeken verder naar een gratis camping. Rond een uur of 2-3 vinden wij een camping rond Christiansfeld en zetten onze tenten opnieuw op, op een hopelijk veilig grasveld. Rianne slaapt in de bus en alle andere slapen in de tenten, om 3 uur zeggen wij ‘Welterusten Denemarken’.

Zaterdag 28 april 2012
Om 7 uur gaat de wekker en hadden een paar reizigers het wel erg koud gehad deze nacht. Wij maken een ontbijt met broodjes pindakaas en pasta, de nodige cafeïne shotjes en thee worden geschonken en dan komt er een man op ons afgelopen. Hij noemt zichzelf nadrukkelijk ‘The Boss’ en eist 75 Deense Kronen per persoon. Zeg maar ‘Bye Bye’ gastvrijheid in Denemarken. Willem probeert nog wat geld eraf te ritselen, maar dan komt er een dreigement om de hoek kijken van de Deense ‘Boss’: ‘Anders gooi ik grote boomstronken voor de bus en kunnen jullie de hele dag niet weg’! Nou, oké dan zullen wij wel betalen voor deze ene keer. Rond half 9 in de ochtend rijden wij verder door naar de plaats Kolding. De voet van Willem drukt het gaspedaal flink in, want om 12 uur vertrekt onze boot vanuit Hirthals naar Kristiansand (zuidelijkste punt in Noorwegen). Rond kwart voor 12 komen wij aan bij de boot, en krijgen wij nog de opmerking om voortaan een uur van te voren aanwezig te zijn voor de vertrektijd van de boot, ‘ja ja, dat zal allemaal best’ zeggen wij op onze Nederlandse nuchtere manier. De boottocht duurt 3 uur en een kwartier en hier waaien wij even flink uit. Wij verlaten de boot en zetten eerste voet op het Noorse land. Wij worden meteen aangehouden en onze bagage wordt gecheckt net zoals onze paspoorten. Gelukkig toen ze de inhoudt van de aanhangwagen zagen, vonden ze het wel oké en scheelden ons dit heel wat in- en uitpakwerk, ook hebben wij geen criminelen in de groep (altijd fijn). Omdat wij in een garage werden gezet, moesten wij hier achteruit uit met onze aanhangwagen. Voor het Noorse personeel was dit een verschrikkelijk lachmoment en kwamen zij niet meer bij, afijn wij zijn in Noorwegen en mogen verder rijden! Wij rijden flink wat door en gaan nog in het daglicht opzoek naar een mooie wildkampeer plek om 2 nachten te overnachten. Na verschillende opties, zijn wij belandt bij een mooi ‘eilandje’ in Brickland. In de laatste zonnestralen hebben wij onze tenten opgezet en een lekkere maaltijd gekookt. De maaltijd bestond uit chili con carne, perzik, rijst, gehaktballen, bruine bonen en uien. Een aardbeien saroma toetje om het af te maken onder het genot van een warm kampvuur bevalt iedereen TOP. Vooral het uitbuiken is vereist en tot in de vroege avonduren hebben wij goede gesprekken over het geloof en andere dingen.

Zondag 29 april 2012
Ik reis met een christelijke reisorganisatie en daar hoort zondag- rustdag bij! Rond half 10/ 10 uur wordt iedereen wakker en nemen Willem en Ronald een duik in het koude water, brrr. Rianne verteld dat het deze nacht heeft gevroren, dat maakte ze mee bij haar nachtelijke op-zoek-naar-een-schijtplek momentje. Vandaag zijn er geen plannen gemaakt, behalve de eigen kerkdienst. Wij hebben uitgebreid geluncht, lekkere gebakken eieren opgepeuzeld en een potje Uno gespeeld, de kerkdienst hoort daar ook bij. Jeanet en Jolize genieten deze dag boven op de berg van de zon en alle andere maken een wandeling door het bos, bergje op en af. Verder wordt er keihard gechillt en rond 3-4 uur snacken wij er goed op los. Rianne maakt een wandeling en Willem en ik gaan vissen. Nadat wij wel bijna een kikker aan de haak hadden geslagen keerden wij terug en stond ik bijna met mijn voet op een slang. Willem ging op primitieve wijze de slang een kopje korter maken en we namen dit als trofee mee. Onze avondmaaltijd bestaat uit gekookte aardappels, doperwten, wortels, appelmoes en rookworst. De saroma specialiteit van Peter staat dit keer ook op het menu met de smaak chocolade. In de avond hebben Janin en Ronald een Bijbelstudie voorbereid en iedereen doet mee, ik word zelfs genoemd als ‘soort-christenen’. Ik-voel-mij-thuis-momentje tot gevolg en Ronald zorgt weer voor een heerlijk kampvuur. Het bier en de wijn komt te voorschijn en de marshmallows boven het knetterende kampvuur maken het geheel af. Deze dag heeft de zon gezorgd voor een rode gloed op mijn neus en ben ik veranderd in een clown (er veranderd dus niets). Rond 12 uur duiken wij in onze slaapzakken.

Maandag 30 april 2012
Om 7 uur is iedereen wakker, ontbijtje erin, ingepakt, de slang begraven, de kar omhoog geduwd en rond 9 uur zitten we in onze bus op weg naar Stavanger. Vannacht heeft het geregend en hier en daar is wat waterschade ontstaan bij de slaapspullen. Vandaag is het plan om een wandeling te maken. Het begint wel al wat te kriebelen om onze haren te wassen in een bad van zeepsop, maar dat gaat er niet in zitten. Onderweg zien we de eerste sneeuwtoppen op de bergen en de eerste dieren lopen: schapen! En als schapen konden glimlachen hadden deze schapen continu een ‘cheese’ glimlach op hun gezicht: ze hebben hier grote stukken land en vrijheid heerst, het groene gras ziet er heerlijk uit en de schapen kun je bijna over elkaar heen zien duikelen van blijdschap. Vandaag is het Koninginnedag en dit vieren wij op onze eigen manier: wij zingen in de bus uit volle borst het Wilhelmus onder luid getoeter van de bus! Rond 1-2 uur komen wij aan in Preikestolen, hier maken we een wandeling. Van te voren verwacht je van een wandeling relaxed op paden, hier en daar omhoog en omlaag etc. Helaas was dit geen juiste gedachte. Het bleek een klim te zijn van 5-6 uur, berg op, berg af, niet op paden, maar op niets anders dan keien en stenen. Deze wandeling maken wij van alles mee zoals het stelletje wat wij volkomen afzeiken: Bartje en zijn Chiniepinie, die Nederlands bleken te zijn. Een typisch moment: ‘hoe wil ik het snelst van de berg af rollen’. Ook kleine watervallen komen we tegen, met perfect mooi en helder bronwater. Het hoogste punt is 604 meter en deze klim bezit ook wel steile stukken, maar heeft een prachtig uitzicht tot gevolg! Als iedereen zich heeft verzameld, is er nog een douchediscussie tevergeefs en rijden wij rond kwart voor 7 naar een verlaten houtzagerij in Odda (ook wel Villa-Avanta genoemd), althans dat was het plan... We gaan nog een stukje met een boot varen en ontmoeten naast onze bus in een andere auto een moeder met haar vermoedelijke 3 zoons. Ronald heeft het telefoonnummer van Jeanet gegeven aan die moeder, en haar geluk kon niet op, ze bleef maar lachen naar ons, eigenlijk vooral naar Willem. Aangekomen bij de houtzagerij zien we een groot knipperlicht en een grote groep jongeren. Ze blijken hier feest te vieren, want morgen is het de dag van de arbeid (hoe bedenk je het). Goodbye mooie wildkampeerplek! Wij rijden verder door dit stadje en de zwalkende jongeren zien we met bosjes op de straten verschijnen. Verderop in een plaatsje vinden wij een geschikte plek om onze tenten op te slaan en rond 11 uur zorgen de mannen voor de tenten en een kampvuur en de vrouwen voor de avondmaaltijd, lekker traditioneel. Binnen 20 minuten is alles klaar en kunnen wij genieten van macaroni met sla, mayonaise en ketchup. Rond 1 uur zetten wij onze lichtjes uit.

Dinsdag 1 mei 2012
Rond half 9 worden we wakker en duik ik samen met mijn tentgenoot Janin in het ijskoude meer. Daar loop ik dan in mijn bikini en mijn flipflops tot mijn knieën in het koude water te kijken naar de besneeuwde bergtoppen. Nadat het meer heeft gezorgd voor bevroren tenen en koud water in mijn haar plof ik neer op een grote steen en droog ik in de warme zon op. We maken wat broodjes klaar en smikkelen het op. Rond half 12 verlaten we Odda en gaan we naar Utne, hier pakken we de boot naar Kinsavik, hier komen we om 1 uur in de middag aan. Later beginnen we aan een klim naar een waterval, althans dat was de bedoeling… Rond half 7 komen we terug aan bij de auto en hebben we geen waterval gezien, alleen maar een asfalt weg wat de hele boel blokkeerde omdat het naar beneden was gestort en waar toen bij mij een doodsangst door mij heen schoot, omdat ik een stuk naar beneden gleed door het afbrokkelende asfalt. Gelukkig trok Jeanet mij omhoog en stond ik met knikkende knieën boven. Wij rijden verder richting Geilo. Even later staan we midden in de sneeuw om de waterval van bovenaf te zien. En hier halen we de schoenengrap met Willem uit (een vieze damesschoen gestopt in zijn tas, waar hij pas 1 dag later achterkwam, lol). Verderop rijden we door een enorme sneeuwvlakte ‘Hardangervidda’ van meters dikke sneeuw, er staan houten palen langs de weg, zodat de sneeuwschuivers hun weg kunnen vinden. Door het hoogte verschil krijgen sommige last van hoofdpijn en oorpijn en een grote hap zuurstof nemen zit er niet in: je krijgt niet veel binnen. De avondzon maakt dit hele plaatje af en wij genieten hier nog even verder en zijn er zelfs nog even twijfels om hier de tenten neer te zetten. We zien nog een paar paragliders onderweg op ski’s in de sneeuw, onwijs gaaf! Als we uit het sneeuwvrije gebied komen, zoeken we ergens een geschikte plaats op in Geilo en rond een uurtje of 1 geef ik mij over aan mijn slaapzak in de bus.

Woensdag 2 mei 2012
Rond kwart voor 8 worden Jeanet, Rianne en ik wakker geschud door Ronald en vallen we half van de banken af. In Geilo halen we nog wat boodschappen en hebben we de keuze tussen langlaufen en een natuurpark bezoeken, het natuurpark wordt gekozen. Om kwart voor 11 rijden we naar het natuurpark ‘Langedrag’ toe (dit is in de richting van Oslo en komt perfect uit). In het natuurpark kiezen Peter, Wim, Willem, Ronald en ik om het natuurpark te bezoeken en sommige dieren gevoerd te zien worden. Met z’n vijven springen we in een truck om naar de elanden te gaan, hier de eland uit onze handen laten eten en verkennen wij het natuurpark verder. Een vrouw die al vele jaren wolven bestudeerd, verteld de in en outs over wolven en gooit wat stukken schaap en ander gedierte om de wolven te voeren. Verder hebben we nog de kinderboerderij gezien, een onwijs groot varken, lynxen, paarden, ossen en konijnen om het geheel af te maken. In deze tijd zijn de meiden verder gaan relaxen bij een riviertje. Hier hebben we nog even onze voeten en haren nat gemaakt (wassen kun je het namelijk niet noemen). Wij rijden verder richting Oslo en onderweg stoppen wij rond 4-5 uur bij een kerkje in het plaatsje Nore. Later stoppen wij bij een tweede kerkje in het plaatsje Rollog en om het af te leren bezoeken wij een derde kerkje in het plaatsje Flesberg. Tegen 6 uur in de avond vinden wij een plaats om te overnachten tussen Flesberg en Kongsberg. Hier worden aardappels gekookt en eten wij perziken, sperziebonen met een vleugje pindasaus. Peters specialiteit voldoet perfect: saroma, vanille smaak met stukjes perzik, overheerlijk vind ik het! Willem duikt nog eens even kopje onder in het ijskoude meer. Rianne, Jolize en ik maken nog even een wandeling en komen een mooie bal onderweg tegen, leuk voor de kinderen bij terugkomst. We volleyballen wat en het bier, wijn en de rosé vloeit rijkelijk. Rond 12 uur reserveer ik mijn slaapmat.

Donderdag 3 mei 2012
Willem, Ronald en Janin hebben buiten geslapen en lekker liggen zweten onder het zeil, Rianne had even buiten gelegen, maar dook daarna de bus in, verder heb ik liggen rollen door de tent, omdat ik op een hellinkje lag. Rond 8 uur worden we wakker, eten ons ontbijt op en rond kwart voor 11 zitten we in de bus om naar Oslo te gaan. We komen aan rond 1 uur, en om half 2 zien wij de wisseling van de wacht voor het koninklijk huis. En wat een wisseling: de show duurde een uur en het was een ware belevenis, een hoop gestamp, geschiet en meer gekkigheid konden wij aanschouwen. Hierna kiezen Ronald, Peter, Jeanet, Rianne en ik ervoor om naar de Mac te gaan, ook hebben we het parlements gebouw gezien en ons geïnstalleerd op een terrasje, Willem hobbelt er zelf op los. En Janin, Jolize en Wim lopen met zijn drieën rond. Half 6 verzamelen we weer bij het koninklijk huis. En waar iedereen zich over verbaast: zijn de typische rode tuinbroeken die zo verschrikkelijk veel jongeren dragen. Ieder kijkt zo zijn ogen uit naar de knappe Noorse mannen en vrouwen. En rond kwart voor 6 gaan wij naar het beroemde Vigelandpark (kunst van beelden). Rond kwart voor 8 springen wij weer in onze bus om naar Zweden door te rijden. Rond 9 uur komen wij aan in Zweden. Half 10 stoppen wij bij Tanumshede om oude (500 n. Chr.) rotsschilderingen te zien. Hier twijfelen we nog om in een oude traditionele hut te slapen, maar aangezien het een museum is laten we dit maar voor lief. Rond kwart over 1 komen wij in de plaats Grebbestad en zeg ik om 2 uur ‘aju paraplu’. Een paar andere blijven tot half 5 kletsen bij het kampvuur.

Vrijdag 4 mei 2012
Zo Dorinde heb je lekker geslapen? ‘Ja eigenlijk wel, volgens mij is dit de eerste nacht dat ik goed en vast heb doorgeslapen’. Dus je weet niks meer van vannacht? ‘Nee, want ik sliep?’. Nou Dorinde opeens zei je in je slaap: Wim/ Willem ik begrijp je niet helemaal. Toen ging je rechtop zitten (knap vanuit je mummie slaapzak) en toen kwam er een ijskoud gegil, toen heb ik (Janin) je gerustgesteld en verteld dat wij slapen in een tent en dat ik bij je ben. ‘Haha, waar zijn de verborgen camera’s’? Nee echt waar zelfs Willem kwam meteen op de tent afgerent om te kijken wat er aan de hand was. Eerlijk waar weet ik van dit hele tafereel niets af en snap ik het nog steeds niet, haha!
Rond half 8 zou Willem brood gaan halen bij de supermarkt, maar dit is iets anders verlopen. De bus stond vast in het modderige gras/akkerland en iedereen moest helpen duwen. Peter had afscheid genomen van zijn kakibroek en zelfs een mooi, wit, schoon shirt aangetrokken, totdat er allemaal modder op kwam van de bus. Dag schoon, wit shirt! Tot groot genoegen van de vrouwen kon de spijkerbroek nog wel gedragen worden. Willem is later naar boeren in de omgeving gegaan, maar toen hij nergens gehoor kreeg is hij naar het dorpje ernaast gelopen om hulp te vragen en even later kwam er een leuke Noorse jongeman in een tractor om ons uit dit veld te helpen. Rond 9 uur konden we vertrekken en onze reis vervolgen, we hebben later nog brood kunnen kopen bij een bakker en de ogen van Peter en Willem stonden de hele ochtend op standje verliefd, nadat ze het vrouwtje van de bakker hadden gezien. We zijn door Göteborg, Varberg, Halmstad en Helsingborg gereden. Hier zijn we vanuit Zweden over de bekende, grote en lange brug naar Denemarken gereden door naar het stadje Roskilde, hier hebben we wat rondgelopen, in een winkeltje wat chocoladelucht opgesnoven, een kerk gezien, gevolleybald en rond 7 uur rijden wij verder. Deze avond hebben wij om 8 uur nog 1 minuut stilte gehouden langs de kant van de weg. Deze avond wilden wij graag een overnachting zoeken ergens met een schuurtje, omdat we eens wat regen hadden. Dus besloten wij aan te bellen bij verschillende Deense boeren. De eerste boer wilden ons geen slaapplek geven, maar wist wel ergens anders een goede plek voor overnachting, na uitleg zijn we daarheen gereden. Onderweg in een stadje kwamen wij 2 jongens tegen, wij vroegen hen of zij wisten waar wij ergens konden overnachten. We konden niet bij hun zelf overnachten, maar de vader van een van de jongens wilden ons graag helpen en vervolgens reden zij voorop en volgden wij in spanning af in de rijdende bus. Ze brachten ons naar een hut, maar helaas waren daar al mensen, toen legden ze uit waar nog een andere hut was en daar reden wij heen. Of zij deze plek bedoelden wisten wij niet maar langs de weg kwamen wij een vogelspothut tegen in Nyord Enge Ved Mon en besloten om hierin te overnachten, deze hut was hoogstaand en hier was mooi uitzicht gegarandeerd. Jeanet en Jolize vonden het welletjes en sliepen in de bus. Rijst, wokgroente, doperwten, nasi, ui, satésaus en een lekker saroma karamel toetje noemden wij een goede maaltijd voor ieder. Wij hebben onze matjes en slaapzakken uitgelegd in de hut. De whisky en het bier ging rond en wij werden de hele nacht vergezeld door vogels (soort: Vibe) en onze huisspinnen. Rianne had zich nog even uitgeleefd met sambal bij mijn slaapmat en slaapzak en rond een uurtje of 1-2 ligt ieder heerlijk te ronken en te stinken in de hut.

Zaterdag 5 mei 2012
Rond 7 uur worden wij wakker en is er een bombardement van vogelpoep geland op de slaapzak van Peter, die grijze haren staan je goed! Wij hebben een ontbijt op te peuzelen, de nodige koffie wordt gedronken, de spullen worden ingeladen en er wordt afscheid genomen van de vogels en de spinnen. De vrouwen zijn ontzettend gelukkig bij de eerste stop bij wc’s. We varen in 3 kwartier met de boot van Denemarken naar Duitsland. De zon schijnt weer zoals elke dag heerlijk en we stoppen rond half 3 in het plaatsje Oyten, hier bakt Jeanet wentelteefjes en worden er al heel wat spullen gesorteerd (het einde komt in zicht). Rond half 7 komen wij aan in Apeldoorn en hier valt de groep uit elkaar door afscheid te nemen van Jeanet en Janin. In Barneveld is er een extra stop voor Wim, Jolize en mij en de rest rijdt door tot Gorinchem en Zeeland, waar Ronald de bus zal afleveren in home, sweet home: Middelburg!

Natuurlijk zijn er verschillende belevenissen of uitspraken die ieder zich moet kunnen blijven herinneren en een speciaal plekje verdienen. Zo kunnen wij er nog steeds om lachen, gieren en brullen:

- Erg veel en lange tunnels van kilometers lang
- Stroopwafelincident
- Haar op je … (uitspraak Ronald)
- CHIPS zijn niet aan te slepen (Rianniepannie: nee ik eet thuis nooit chips!)
- Schijtverhalen (ik moet toch poepen, jeetje vandaag moest ik al 3 keer, ben jij al geweest?)
- Hé buschauffeur we gaan je busje slopen!
- Knikkebollende Wim in de bus
- De vrouwen met hun buikpijn
- Lieve vriendje van Jolize
- Rianne en haar smsjes
- Er gaat niets boven Zeeland en Zeelanders (toch Peter en Ronald)! Bladiebla
- Bijnamen Ronald= Ruud. Peter= Hans. Willem= Frans. Wim= Barneveld. Janin= Ankie. Rianne= Marjolein. Dorinde= Tineke.
- Chauffeurs: Jeanet, Janin, Willem, Ronald en Peter
- 9 dagen zonder elektriciteit
- 9 dagen zonder DOUCHE
- Willempie, Willempie, Willempie, lalalalalalalaaaaaaa
- Een douche hoort niet bij het Avanta-gevoel
- Alle Chiniepinies bij elkaar
- De tientallen zakken snoep, chips en alle chocolade repen
- De stinkende schoenen (eigenlijk niet alleen de schoenen)
- De appelvlek op het raam bij de bestuurder
- ‘Ik heb het koud, mag het raampje dicht?’
- Het heerlijke weer, waar wij zo geboft mee hebben!

Zoals jullie gewent van mij zijn hoop ik zo snel mogelijk weer op reis te gaan en met mooie/ grappige verhalen thuis te komen. Eerlijk gezegd kan ik niet snel genoeg vertrekken!

Explore. Dream. Discover.

Verras Dorinde in Noorwegen met een belletje via HalloBuitenland.nl